ƏSAS SƏHİFƏ
XƏBƏRLƏR
ÜMUMİ MƏLUMAT
QARABAĞ
KƏLBƏCƏR
AĞDABAN HAQQINDA
AĞDABAN FACİƏSİ
TARİX
ERMƏNİ TERRORU
DƏDƏ ŞƏMŞİR
- Bayatılar
- Qoşmalar
- Gəraylılar
- AZƏRBAYCANIN
ŞƏHİDLƏR
MƏQALƏLƏR
KİTABLAR
SƏNƏDLƏR
HADİSƏLƏR
FOTO ARXİV

 

Bu sayt Milli-Mədəni İnkişafa Dəstək İctimai birliyinin dəstəyi ilə yaradılmışdır.

 


SÜLALƏSİ, YAXIN ƏTRAFI VƏ UŞAQLARI


Dədə Şəmşirin sülaləsi öz tarixi kökləri ilə XV-XVI əsrlərdə yaşamış Səfəvi dövlətinin başçısı Şah İsmayıl Xətainin yaxın silahdaşı olmuş Miskin Abdal ilə bağlanır.
Aşıq Şəmşrin “Öyüdlər” kitabının ön sözündə Füzuli Ramazanoğlu yazır: Qoca tarixin yaddaşında cahanşümal hadisələrlə yanaşı, cahanşümal şəxsiyyətlər də qalıb əbədiləşəcək. Zərdüşt kimi, Qətran Təbrizi kimi, Nizami kimi, Bəhmənyar kimi, Nəsimi kimi, Miskin Abdal kimi, Sabir kimi, Mirzə Cəlil kimi, Üzeyir bəy kimi, Aşıq Ələsgər kimi, Ağdabanlı Şair Qurban kimi...
Azərbaycanın tarixində o qədər qüdrətli, möhtəşəm simalar var ki, nə qədər desən yazmaq, saymaq olar. Bu sarıdan torpağımız kimi, adamlarımız da zəngindir. Belə zəngin, dünyadüyümlü, əzəmətli şəxsiyyətlərimizdən biri də qüdrətli saz-söz sərraflarımızdan biri sayılan Aşıq Şəmşirdir. O, Miskin Abdal ocağında pöhrələnib, boy atıb böyük xalqın nəğməkarına çevrilib”.
Ağdabanlı Şair Qurban adı ilə tanınan Dədə Şəmşirin atası hələ XIX əsrin axırlarında bir vaxtlar ulu babası Miskin Abdalın yaşadığı Göyçə Mahalının Sarıyaqub kəndində ətraf oba-oymaqlarda şöhrət qazanmış məşhur “Miskin Abdal ocağı”ndakı mollaxanada təhsil almış, mollaxana tələbələri içərisində kəskin hafizəyə, möhkəm yaddaşa malik olduğundan, həmkarları arasında zəngin bilik sahibi kimi məşhurlaşmışdı. O, ərəb, fars dillərini mükəmməl bilirdi. Bu xususi istedad sahibinə heyran qalan mollalar onun zəmanəsinin dərin, mükəmməl təhsilli molası olacağını, el şairləri, ustad aşıqlar isə Ağ Aşıq, Aşıq alı, Dədə Ələsgər kimi saz-söz sərrafı olacağını söyləyirdilər. Onu da qeyd edək ki, XIX əsrdə Göyçədə yetişən el şairləri, saz-aşıq şairləri Miskin Abdalı özləri üçün övlüya, mürşüd hesab edirdilər.
Təsədüfü deyil ki, Dədə Ələsgər özünün “Abdal olduğunu”, Növrəs İmanın isə:
“Yaxşı bəyənmişəm Miskin Abdalı,
Cəm imiş başında hüsnü kamalı”- kimi özünə ustad sayması, Ağdabanlı Şair qurbanın soy kökünün dövrünün böyük sənətkarı Miskin Abdala bağlanması: azman Ozanın- Miskin Abdalın Dağıstanı gəzib dolanmasına rəğmən özünün yurdu Dəmirçidamı “Bala Dağıstan” kimi şeirlərində yaşatması fikirimizə haqq qazandırır.
Dədə Şəmşir şer-sənət dünyasında böyüdüyündəndir ki, erkən yaşlarından, 15-16 yaşındn şer yazmış, sazla mehrlənmişdir. Dədə Şəmşirin bu sənətə meylindən söhbət açan bütün-alim ziyalılar onun ilk ustadının Ağdabanlı Şair Qurbanın özü olduğunu dəyərləndirilər. Bir şagird kimi, Şəmşirin də saz-söz sənətində ustadı Goranboyun Xan Qərvənd kəndindən olan, o dövürdə sazı-sözü ilə tanınan, ağır-ağır toylar keçirən, bəynişan oğlan-qızlara xeyir-dua verən Aşıq Sarı olmuşdur. Aşıq Şəmşir 1915-ci ildən başlayaraq müstəqil olaraq aşıqlıq etməyə başlamışdır.
Mənbələrin dövrü mətbuatda verdiyi məlumatlara görə, Şəmşir xüsusi məktəb təhsili görməmişdir. Öz-özünə və həm də atasının yaxından köməyi ilə ailə təhsili alıb, oxuyub-yazmağı öyrənmişdir. Mənbələr Dədə Şəmşrin həm də iki il mollaxana təhsili gördüyünü də məlumat verir.
Aşıq Şəmşrin “Öyüdlər” kitabının ön sözündə bu barədə Füzuli Ramazanoğlu yazır:
“1920 ci ildə Azərbaycanda sovet hakimiyyəti qurulanda Kəlbəcərin Qamışlı kəndində kənd sovetinin katibi işləyən atasının yanında əvvəlçə köməkçi, sonra isə katib vəzifəsində çalışıb. Uzun müddət kolxozda təsərrüfatla məşğul olub. Müharibə vaxtı camaatın çörəklə təmin olunmasında xüsusi xidmətlər göstərib... Bu sahədə göstərdiyi tarixi xidmətlərə görə, 1957-ci ildə böyük sənətkar Respublikanın Əməkdar İncəsənət Xadimi kimi yüksək ada layiq görülmüşdür”.
Dədə Şəmşrin böyük oğlu Qənbər Qurbanovun verdiyi məlumatdan aydın olur ki, Aşıq Şəmşrin babası, Ağdabanlı şair Qurbanın atası Məşədi Məmmədalının 5 oğlu varmış. Qurbanla Əmrah gözəl təbə malik istedadlı el şairləridir.
Dədə Şəmşrin atası Ağdabanlı Şair Qurbanın isə 6 oğlu və 4 qızı olmuşdur. Şəmşir, Bakir, Qara, Əmir, Talıb, Sadıq, qızları: Tərə, Ceyran, Sərəncam və Savad. Ustadın qardaşlarından Əmir və Talıb çox cavanikən dünyasını dəyişmişlər. Qardaşlarından Qara və Bəkir Böyük Vətən Müharibəsinin iştirakçısıdır. 1992-ci ilin aprel ayının 8-də hər iki qardaş erməni cəlladları tərəfindən işgəncə ilə qətlə yetrilmişdir. Elə həmin gün Dədə Şəmşrin sülaləsindən olan 15 nəfər vəhşicəsinə öldürülmüşdür. 28 yaşlı nəvəsi Qulu Şahbər oğlu erməni vəhşiləri tərəfindən diri-diri odda yandırılmışdır.
Dədə Şəmşrin 10 övladı olmuşdur. Onlardan 5-i oğul, 5-i isə qız idi. Oğlanlarının adı Qəmbər, Şahbər, Əkbər, Ələsgər, Rəşiddir. Dədə Şəmşrin sevimli oğlu Əkbər 1965-ci ildə faciəli şəkildə həlak olmuşdur. Ələsgər 2003-cü ildə təsədüfü bir qəza nəticvəsində dünyasını dəyişib. Usdadın qızı Çimnaz 3 uşaq anasıdır. 1990-cı il iyul ayının 10-da Bakıdan Kəlbəcərə gedərkən qaniçən erməni erməni cəlladları tərəfindən güllələnmiş, başından aldığı ağır yaradan keçinmişdir.
Dədə Şəmşrin 29 nəvəsi və 44 nəticəsi var.

 


© 2014 - Bu sayt Milli-Mədəni İnkişafa Dəstək İctimai birliyinin dəstəyi ilə yaradılmışdır.
Site by: WebStudio.Az