ƏSAS SƏHİFƏ
XƏBƏRLƏR
ÜMUMİ MƏLUMAT
QARABAĞ
KƏLBƏCƏR
AĞDABAN HAQQINDA
AĞDABAN FACİƏSİ
TARİX
ERMƏNİ TERRORU
DƏDƏ ŞƏMŞİR
- Bayatılar
- Qoşmalar
- Gəraylılar
- AZƏRBAYCANIN
ŞƏHİDLƏR
MƏQALƏLƏR
KİTABLAR
SƏNƏDLƏR
HADİSƏLƏR
FOTO ARXİV

 

Bu sayt Milli-Mədəni İnkişafa Dəstək İctimai birliyinin dəstəyi ilə yaradılmışdır.

 


BU GECƏ KƏNDİMİZ YUXUMA GİRDİ


Görəsən nə vaxta qədər yuxularımız vətən həsrəti ilə imzalanacaq? Görəsən elə bir gün gələcəkmi ki, cismimlə, ruhumla, ürəyimlə sevdiyim doğma yurdumun düşmən tapdağından döyənəyə dönmüş köksünə ayaq basaraq, həsrətdən utanıb, sızlayan sökük divarlarını qucaqlayıb oxşayacammı?
Bu kədərli ssenarini yuxularımda canlandırmaq üçün hərdən gecələri belə xəyallarla yuxulayıram və arzularımın gerçəkləşdiyini röyalarımda görürəm. Özü də hər şey birdən, lap əvvəlki kimi olur. Hazırda erməni təcavüzkarlarının əsarəti altında qalan Kəlbəcər rayonunun ucqar kəndlərindən biri olan Ağdaban kəndi.
Hərdən röyalarımda gördüyüm mənzərədən həzz alaraq, hər şeyin həqiqət olduğunu güman edirəm. Oyandıqda isə röyamda gördüyüm o, sehrli aləmin xəyalı ilə düşünüb yavaşcadan pıçıldayıram: - bu gecə kəndimiz yuxuma girdi.
İlahi, hər şeydə qeyri-adi bir gözəllik var idi. Yaydır, hər tərəf al-əlvan güllərə boyanıb. Quşların həzin nəğmələri, kol dibindən atılan cırcıramaların qamaşdırıcı səsləri, hündürdən tökülən çay şəlaləsinin könül oxşayan şırıltısı, göylərə baş çəkən əzəmətli dağların al-qırmızı lalalərdən geyindiyi libası sanki gəriblikdə sarsılan ana torpağa xüsusi bir doğmalıq, yaxınlıq, təskinlik verir. Ancaq Ana Torpaq, təbiətin ona bəxş etdiyi əsrarəngiz gözəlliklərlə təsəlli ala bilmir. Hər an “kövrək qəhər dolu baxışlarını” yollara zilləyərək, doğmalarının nə vaxtsa gələcəyini gözləyir.
Hərdən yuxularımda vaxtı ilə rəhmətlik Atamın sevdiyi billur gözlü buzlu bulağa su içmək üçün yollanıram. Bulaq əvvəlki, kimi göz yaşı təki dumduru, yekə yumru daşın altından qaynayır. Bu daş əvvəlkindən fərqli olaraq qəriblikdən yam-yaşıl mamırlarla örtülüb. Əyilib su içmək istəyəndə, lap qədim zamanlardan zəncirlə bağlanmış dəmir fincanın qaraldığını görürəm və öz-özümə deyirəm: - İlahi, yəqin qəriblikdən dəmir fincan da pas tutub qaralıb.
Hərdən də kəndimizin çiyinləri üstünə aldığı “Sarıdağ” adlandığımız uca dağın qoynunda, sürü kənarda həzin-həzin tütək çalan çobanı görürəm. Bu yanıqlı musiqi uçub dağılmış kəndin əhatəsində boşluqan tük irpədici uğultulu bir səs verir. Başımı qaldırıb göylərə baxıram, kəndimizin yanığından göylərə qalxan burulğanlı tüstüsü qara duman kimi tütək çalan çobanın üzərinə kölgə salır. Qəlbimin dərinliyində misilsiz bir nigarançılıq hiss edirəm və mənə elə gəlir ki, torpağıma ayaq bmaq üçün, mənə ayrılan zaman ani bir anda sona catacaq. Tələsik-tələsik uşaqlıq illərimdə olduğu kimi Baba Şəmşirin məzarını ziyarət etmək üçün üz tuturam. Hündür qara mərmərdən qoyulmuş o, ulu məzarın uçurulub-dağıldığını görürəm. Həyacandan ürəyim çırpınır, təlaş içində uzaqlaçmağa can atıram. Elə bu an “Baş Sarıtel” rədifi üstündə həzin bir saz havası eşidirəm. Bu doğma və şirin nəğmə vücuduma işləyib məni daha da darıxdırır. Ətrafıma boylanaraq səsin mənbəyini duymağa çalışıram. Kənarda məzarın baş daşından bölünüb aralanmış böyük bir hissəni görürəm. Yaxınlaşaraq əlimdəki çiçəkləri qara mərmərə həkk olunmuş Dədə Şəmşirin haylı- haraylı, şirin nəğməli sazının üzərinə qoyuram. Döyükmüş halda evimizə tərəf yolllanıram. Uçub tökülmüş divarlardan başqa heç nə görmürəm. Elə bu an atamın məni səslədiyini hiss etmiş kimi ətrafa boylanaraq gözlərimlə axtarıram. Bu qorxunc cansıxıcı təklikdən qurtarmaq üçün iti addımlarla atama tərəf yaxınlaşıram. Atamın məni qucaqlayıb öpəcəyini güman etdim və dərindən məyusluqla nəfəs aldım. Gözlərimi atamın gözlərinə zillədim, ancaq baxışlarım və əlim başqa səmtə yönəldiyini gördum. Heyrətdən qurudum, yavaşcadan pıçıldadım “Ay Allah kainatda nəvarsa sənə səcdədir ”- dedim. Kəndimizdəki bütün evlər yandırılıb yerlə yeksan edilsə də, vaxtı ilə balaca əllərimlə səliqə ilə hördüyüm evcik dağılmamışdı. Qızım, bu kafirlər nə qədər çapıb-talasalar da bu torpaqlardan bizim izimizi heç vaxt itirə bilməyəcəklər - deyərək atam həmişəki adəti üzrə qaşlarını ovuşdurdu, sözlərinə əlavə etməyə başladı: - heç sən bilirsənmi, tikdiyin bu balaca evcik həcmcə kiçik olsada, çox böyük qüdrətə malikdir. Məhz bu işlərlə gələgək nəsillərə əks etdirmişik və etdirəcəyiki, bu topraqlar bizimdir və bizim olaraq qalmalıdır.
Mən və mənim kimi başqaları da əminik ki, nə vaxtsa gördüyümüz yuxular gercəkləşək. Atamın ruhu qarşısında başı aşağı qalmayacam, çünki Allah heç vaxt xainlərin tərəfdarı deyil. Əminəm ki, işğalçı erməni təcavükarlarının nə vaxtsa etdiyi əməllərdən qəlbləri pas tutub qaralacaq.

SƏBİNƏ ZAHİRİ


 


© 2014 - Bu sayt Milli-Mədəni İnkişafa Dəstək İctimai birliyinin dəstəyi ilə yaradılmışdır.
Site by: WebStudio.Az